| Profil for [Art]So silly!BilderBloggLister |  Verktøy  Hjelp |
Ingen kategorier er i bruk.
|
23. april กุอยากเข้า มฟล โว้ยๆๆๆ อยากเข้าๆๆๆ กุจาเข้าได้มั้ยเนี่ยให้ตายสิ อยากจาเข้า มฟล ปีที่แล้วไม่มีสอบ ทำไมต้องมาสอบปีนี้ด้วยวะเนี่ย กุจาเข้าได้มั้ยเนี่ย กุจาเข้า มฟล ได้ม้าย
ถ้าเข้ามะได้นะๆๆๆๆ
เซ็งเลยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ตอนนี้ก็มาเช่าหออยู่ที่ มฟล เรียบร้อย
ทั้งๆที่ยังไม่ได้เข้า มฟล เลยนะ
บ้าจริงๆเลยกุ
แต่ก็ทำตัวเหมือนเดะ มฟล ละ
เฮ้อ
เอาเหอะ
ยังไงก็ได้
ช่างมัน
กุต้องเข้าได้
กุจาพยายามขยัน? อ่านหนังสือละกันน่ะ
จะได้สอบเข้าได้
กุอยากเข้า "มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง" เว้ยยยยยยยยยยยย 29. august เรียงความเรื่องแม่(ลงช้าไปหน่อยก็จะลงอ่ะ แล้วไม่ต้องถามนะนี่ตูเขียนเอง)เรียงความเรื่องแม่
แม่ ….. เอ่ยถึงคำนี้ ถึงแม้จะเป็นเพียงคำสั้น ๆ แต่ความหมายของมันใช่ว่าจะสั้นไปด้วย แม่เป็นผู้ให้กำเนิดเลี้ยงดูเราตั้งแต่เกิด ต้องอุ้มท้องเราเป็นเวลากว่า 9 เดือน คนเราหลายคนที่เกิดมา มักจะพูดคำว่าแม่ได้เป็นคำแรก คำแรกที่มีความหมายสื่อถึงความเป็นแม่ลูกกัน แม่เป็นผู้ป้อนข้าว เลี้ยงดู และทำให้เรามีความเป็นตัวตนในโลกนี้ ทั้งบุคลิกภาพ รูปร่าง นิสัย ซึ่งมาจากการเลี้ยงดู ต้องทำงานอย่างยากลำบาก เพื่อเก็บเงินส่งเราเรียนหนังสือ พูดได้ว่าถ้าไม่มีแม่ ก็ไม่มีเราในตอนนี้ นิสัยที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ก็มาจากคนในครอบครัวของเราทั้งนั้น “แม่นี้มีบุญ.คุณอันใหญ่หลวง” ประโยคนี้ เราคงจะเคยได้ยินได้ฟังกันบ่อยๆ เพราะประโยคนี้นั้นมีความหมายอยู่ในใจเราทุกคนที่เป็นลูก เหลือที่จะบรรยายออกมาได้ ตั้งแต่ที่เราจำความได้ ก็จะมีแม่อยู่ข้าง ๆ เราเสมอ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เราจะดีจะเลวอย่างไรแม่ก็ยังรักเรา เห็นเราเป็นลูกเสมอ เราจึงผูกพันกับแม่มากกว่าใครอื่นในโลก ความผูกพันนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เราอยู่ในท้องแม่แล้ว ตั้งแต่ที่เรายังเป็นเพียงตัวอ่อน ที่แม่ต้องเลี้ยงดูรักษาไว้ภายในกาย ต้องกินอาหารให้ถูกหลักเพื่อให้เราออกสมประกอบ หรือเราก็คือส่วนหนึ่งของแม่เรานั่นเอง ถ้าเราเป็นอะไรไป แม่เราก็แทบจะเป็นไปด้วยเหมือนมีสายใยแห่งความผูกพันที่แข็งแกร่งเชื่อมเรากับแม่อยู่ตลอด คนเราเวลาที่อยู่ใกล้ๆแม่แล้ว มักจะมีความสุข รู้สึกถึงความอบอุ่น เราควรจะทดแทนบุญคุณเหล่านี้ให้แม่ ด้วยการตั้งใจเรียนหนังสือ เป็นคนดีของสังคม ไม่ให้แม่ต้องเสียใจ และมีความกตัญญู ความกตัญญูนี้ มีความสำคัญมากที่ลูกๆ ทุกคนต้องมีให้กับแม่ ถ้าลูกๆทุกคนทำให้แม่เสียใจ จะถือว่าเป็นบาปหนักเลยทีเดียว อยู่กับแม่บ้าง อย่าให้แม่ต้องอยู่คนเดียว เหมือนที่เห็นในโฆษณาบ่อยๆ ความกตัญญู นี้แหละเป็นของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับแม่ ที่เราจะสามารถมอบให้แก่แม่ได้ สุดท้ายนี้ แม้ฉันจะไม่ได้ทำหน้าที่ของลูกที่ดีนัก แม้จะไม่ได้อยู่กับแม่มากเท่าที่ควร แต่ฉันก็อยากจะบอก พ่อกับแม่ ว่า “ฉันรักพ่อกับแม่ มากที่สุดในโลกเลยนะ” 19. juli ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิตวันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต
ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป แต่บางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น.. จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน
สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย หรือ คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่... บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย... จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน .. ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้... และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น .. แต่ในทางกลับกัน..
ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก .. กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป .. แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่..
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ.. ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา พอกับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก.. ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้
และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน.. เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1 ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้.. และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ.. กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป.. แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด.. เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม... กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน.. ขณะที่บางคนวิ่งตาม
ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน อะไรก็เกิดขึ้นได้กับความรู้สึกคน.. เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้บนความห่าง ห่างจนลับตา .. ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน .. ไม่เคยรับรู้ว่า .... ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น ไม่ต้องห่างไป แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้... ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ ... การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน... บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต.. ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม.. ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่าง! ให้เป็นหน้าที่ของเวลา ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย... ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหารย์ เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก.. แล้วคุณเล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่างของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..
เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึก กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ๆ หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.??? เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับ! เท่าเดิม คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน ... หรือ….
อาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป
หรือไม่... หัวใจเราแคบลง 18. juli กวนติงจิงๆคำว่า"ไม่"ในทางกลับกัน!!!!!!!
บทสนทนาของชายหญิงคู่หนึ่งซึ่ง เป็นแฟนกัน ญ. :: คุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม?
ช. :: ไม่ เคย ญ. :: คุณชอบฉันไหม? ช. :: ไม่
ญ. :: คุณอยากได้ฉันไหม?
ช. :: ไม่ ญ. :: คุณจะร้องไห้ไหม ถ้าฉันจากไป?
ช. :: ไม่ ญ. :: คุณจะอยู่เพื่อฉันไหม? ช. :: ไม่ ญ. :: คุณจะทำอะไรสักให้ฉันได้ไหม?
ช. :: ไม่ ได้ ญ. :: คุณจะเลือกอะไร ระหว่าง \'ชีวิต คุณ\' กับ \'ชีวิตฉัน\'?
ช. :: ชีวิต ฉัน หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก
เธอหันหลังวิ่งหนี จากชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเธอ แต่ เขาก็วิ่งตามเธอไป พร้อมทั้งตะโกน ว่า.... ... \" เหตุผลที่ฉันไม่เคยคิดถึงเธอ เพราะว่าเธออยู่ในความคิดฉัน เสมอ
เหตุผลที่ฉันไม่ชอบเธอ เพราะฉันรัก เธอ เหตุผลที่ฉันไม่อยากได้เธอ เพราะฉันต้องการ และจำเป็นต้องมี เธอ เหตูผลที่ฉันไม่ร้องไห้ ถ้าเธอจากไป เพราะฉันคงจะตายทั้ง เป็น ถ้าไม่มี เธอ เหตุผลที่ฉันไม่อยู่เพื่อเธอ เพราะฉันจะตายเพื่อ เธอ เหตุผลที่ฉันทำอะไรให้เธอสักอย่างไม่ได้ เพราะฉัน ยินดี และเต็มใจทำให้เธอ ทุกอย่าง และเหตุผลที่ฉันเลือกชีวิตฉัน เพราะ เธอ คือชีวิตฉัน \" ปล.กวนติงว่ะ |
|
||||
|
|
